Losy dzieci na Śląsku Cieszyńskim
w latach 1918–1939

Planowana monografia ma być próbą możliwie pełnego odtworzenia świata dzieciństwa na Śląsku Cieszyńskim w okresie międzywojennym – jego codzienności, problemów, radości, obowiązków i doświadczeń.

Historia Śląska Cieszyńskiego okresu międzywojennego doczekała się już wielu opracowań. Badano konflikty polityczne i narodowościowe, podział regionu w 1920 roku, szkolnictwo, organizacje społeczne, gospodarkę czy stosunki polsko-czeskie. Znacznie mniej wiemy jednak o tych, którzy stanowili istotną część ówczesnego społeczeństwa – o dzieciach.

Właśnie dlatego powstaje monografia pt. „Losy dzieci na Śląsku Cieszyńskim w latach 1918–1939”. Jej celem ma być możliwie pełne odtworzenie świata dzieciństwa w okresie międzywojennym: warunków życia, wychowania, edukacji, zdrowia, pracy, zabawy, relacji rodzinnych i rówieśniczych, a także wpływu wielkich wydarzeń politycznych i gospodarczych na codzienność najmłodszych mieszkańców regionu.

Irena Zajączkowska, Wanda Cielecka, Wojciech Zajączkowski i Halina Zajączkowska
Irena Zajączkowska, Wanda Cielecka, Wojciech Zajączkowski i Halina Zajączkowska. Ze zbiorów Michała Kajstury.

To temat wciąż w dużej mierze nieopisany. Dotychczasowa historiografia zajmowała się przede wszystkim instytucjami: szkołami, ochronkami, przedszkolami, organizacjami młodzieżowymi czy działalnością wychowawczą Kościołów i stowarzyszeń. Brakuje natomiast opracowania, w którym samo dziecko znalazłoby się w centrum narracji, a jego życie ukazane zostałoby równocześnie z perspektywy społecznej, ekonomicznej, rodzinnej, zdrowotnej, edukacyjnej i kulturowej.

Tę właśnie lukę ma wypełnić planowana książka. Nie ma to być wyłącznie historia szkół, ochronek czy instytucji opiekuńczych, lecz próba odtworzenia rzeczywistych doświadczeń najmłodszych mieszkańców regionu. Istotne będzie pytanie nie tylko o to, jak dzieci wychowywano i uczono, lecz również o to, jak żyły na co dzień.

Codzienność, bieda i warunki życia

Jednym z głównych obszarów badań będą warunki materialne dzieciństwa. Jak wyglądały mieszkania? Co jadły dzieci? Jak były ubierane? Jak bieda, bezrobocie i wielki kryzys gospodarczy wpływały na ich codzienność? Tego rodzaju pytania pozwalają spojrzeć na okres międzywojenny z perspektywy zwykłego życia rodzinnego.

Ważne miejsce zajmie także problem sierot, półsierot i dzieci opuszczonych, a także działalność ochronek, sierocińców, organizacji dobroczynnych i instytucji opieki społecznej. Szczególnie interesująca będzie skala wsparcia udzielanego rodzinom znajdującym się w trudnej sytuacji ekonomicznej oraz sposoby reagowania lokalnych społeczności na biedę i niedostatek.

Jaworski z Zarzecza
Jaworski z Zarzecza. Ze zbiorów W.K.
Jan Smołka
Jan Smołka. Ze zbiorów Michała Kajstury.

Zdrowie i zagrożenia

Osobny nurt badań obejmie zdrowie najmłodszych: choroby zakaźne, epidemie, śmiertelność dzieci, niedożywienie, higienę szkolną, szczepienia, opiekę lekarską i stomatologiczną, kolonie oraz półkolonie. Materiał ten pozwoli określić nie tylko skalę problemów zdrowotnych, lecz także możliwości ich leczenia i zapobiegania im.

Ważne będzie również odtworzenie zagrożeń, z którymi dzieci stykały się każdego dnia – wypadków podczas pracy, zabawy, kąpieli, poruszania się po drogach czy wykonywania obowiązków gospodarskich. Tego rodzaju źródła pokazują przestrzeń, w której funkcjonowało dziecko, oraz zakres samodzielności, jaki pozostawiał mu ówczesny świat dorosłych.

Szkoła – nie tylko miejsce nauki

Ważnym elementem monografii będzie szkoła, lecz potraktowana szerzej niż tylko jako instytucja oświatowa. Było to także miejsce codziennego życia, socjalizacji, dyscypliny oraz kształtowania postaw narodowych, obywatelskich i religijnych.

Badania obejmą między innymi frekwencję, warunki lokalowe, liczebność klas, wyposażenie szkół, podręczniki, system kar i nagród, dożywianie uczniów oraz możliwości dalszej nauki.

Jadwiga Szołdra
Jadwiga Szołdra. Ze zbiorów Michała Kajstury.

Dzieci poza szkołą

Nie mniej istotne będzie jednak to, co działo się poza szkołą. Jakie obowiązki miały dzieci? W jakim wieku rozpoczynały pracę? Jak pomagały w gospodarstwach rolnych i rodzinnych warsztatach? W co się bawiły? Jakie posiadały zabawki?

Istotne będzie również pytanie o sport, czytelnictwo, udział w uroczystościach i życiu kulturalnym oraz o relacje między dziećmi różnych narodowości i wyznań. W ten sposób punkt ciężkości zostanie przesunięty z historii instytucjonalnej na historię dzieciństwa ujmowaną poprzez codzienne doświadczenia najmłodszych.

Jak naprawdę wyglądało dzieciństwo na Śląsku Cieszyńskim sto lat temu?

Wydarzenia nadzwyczajne widziane oczami dziecka

Szczególnie ważne będzie pytanie o wpływ wydarzeń nadzwyczajnych na najmłodszych. Powodzie, pożary, epidemie, bezrobocie i kryzys gospodarczy nie były przecież wyłącznie doświadczeniem dorosłych. Ich konsekwencje dotykały całych rodzin i w bezpośredni sposób kształtowały dzieciństwo.

Śląsk Cieszyński i ziemia pszczyńska

Osobny podrozdział będzie miał charakter porównawczy. Jego celem będzie zestawienie losów dzieci zamieszkujących polską część Śląska Cieszyńskiego z doświadczeniami najmłodszych mieszkańców historycznej ziemi pszczyńskiej w latach 1918–1939.

Taka perspektywa umożliwi uchwycenie zarówno podobieństw wynikających z funkcjonowania obu obszarów od 1922 roku w granicach autonomicznego województwa śląskiego, jak i różnic będących następstwem odmiennego dziedzictwa historycznego, społecznego, wyznaniowego i kulturowego.

Pozwoli to postawić pytanie, w jakim stopniu wspólne ustawodawstwo, polityka oświatowa, system opieki społecznej i zdrowotnej oraz działalność władz wojewódzkich prowadziły do stopniowego ujednolicania warunków dzieciństwa, a w jakim stopniu nadal determinowały je wcześniejsze uwarunkowania regionalne.

Źródła

Podstawą badań będą archiwalia, akta administracyjne i samorządowe, dokumentacja szkolna, kroniki, sprawozdania organizacji społecznych, statystyki demograficzne, materiały dotyczące opieki zdrowotnej i społecznej oraz prasa regionalna.

Szczególne znaczenie będą miały także pamiętniki, wspomnienia, korespondencja oraz fotografie rodzinne i szkolne. Najcenniejsze okażą się te źródła, które pozwolą spojrzeć na epokę nie tylko oczami dorosłych, ale – na ile będzie to możliwe – także samych dzieci.

Celem projektu nie jest wyłącznie opisanie tego, jak dzieci wychowywano, uczono i otaczano opieką. Chodzi przede wszystkim o próbę odpowiedzi na pytanie: jak naprawdę wyglądały losy dzieci na Śląsku Cieszyńskim sto lat temu?

Planowana monografia ma szansę uzupełnić istotną lukę w historiografii regionu.